mediteren
Bewustleven

Mediteren eenvoudig? – Dit is wat je ervaart als je begint met mediteren

Ik ben sinds drie weken weer begonnen met mediteren. Ik heb periodes waarin ik de motivatie en kracht vind om 2 keer per dag 15 minuten lang braaf op mijn kussentje met rechte rug te gaan zitten. Maar er zijn ook periodes waarin ik weken niet mediteer, maak daar eigenlijk maar maanden van. Wat sommige mensen ondervinden met naar de sportschool gaan, dat heb ik met mediteren. Je wilt het eigenlijk wel en je weet dat het goed voor je is en je je daarna beter voelt. Maar toch, het lukt je gewoon niet om het te doen.

De start van het mediteren

Drie jaar geleden begon ik te lezen over mediteren, het Boedhisme, bewustwording, overtuigingen en de kracht van gedachten. Theorie lezen was voor mij appeltje eitje maar de stof in de praktijk brengen is nog niet zo makkelijk. Dat is het hele ding met zelfhulpboeken, je leest het, begrijpt het maar het dan toepassen op jezelf en er ook echt iets meer doen in je leven dat is een tweede. Overigens vind ik niet alle zelfhulpboeken even goed. Ik denk dat het vooral belangrijk is om niet alle stof te willen toepassen. Pak dat gedeelte waarvan jij denkt dat het je verder kan helpen en integreer dat in het dagelijks leven.

Onrust, zelfkritiek en een wirwar van gedachten

Inmiddels heb ik 4 boeken over mediteren versleten. Volgens deze boeken zou het rust en ruimte in mijn hoofd en lichaam geven. Geloof me, dat is de grootste misvatting over mediteren die er bestaat. Het is een wirwar van gedachten, onrust, zelfkritiek en verveling die de kop op steken tijdens het mediteren. Met een beetje pech doen je nek en rug ook nog pijn en raak je gefrustreerd omdat je weer niet op je ademhaling let maar over je werk en het huishouden aan het nadenken bent. Geloof me, ik heb het allemaal ervaren.

Waar mediteren echt om gaat

En dat is precies de reden waarom ik het soms een tijd niet meer doe. Dan steekt mijn ego de kop op die mij wijs maakt dat het allemaal toch geen zin heeft. En juist dan voel ik me weer schuldig en nalatig omdat ik de motivatie niet kan vinden om te mediteren. Juist dit hele proces van zelfafwijzing, frustratie en het interne conflict van weten wat goed voor je is en het toch niet doen, is waar meditatie over gaat. Het is het gewaarzijn van je eigen gedachten. Het observeren maar er niet in mee gaan. Het leren kennen van je eigen geest en ziel, zonder oordeel vanuit liefde en in acceptatie. Het toelaten van gevoelens en naar binnen keren. En ik merk dat wanneer ik dagelijks de tijd neem om weer te mediteren ik beter slaap, me rustiger voel, dichter bij mijn gevoelens kom en nieuwe inzichten krijg. Er zijn momenten dat ik me verdrietig, sip of neerslachtig voel en niet altijd kan verklaren waar deze emoties vandaan komen. Het lukt me dan niet om dit rationeel op te lossen. Op zulke momenten is het voor mij enorm waardevol om te mediteren, ik vind hier dan de antwoorden op mijn vragen. Klinkt misschien gek he? Alsof ik het ingefluisterd krijg van hogere hand. Maar eigenlijk bevinden die antwoorden zich al in mij. Maar doordat mijn hoofd en gevoel lastig communiceren -een trucje dat ik mezelf op jonge leeftijd uit zelfbescherming heb aangeleerd – kan ik niet bij de antwoorden komen. Dankzij meditatie lukt het me om antwoorden te vinden.

Oefening baart kunst, en als je het niet blijft proberen dan weet je zeker dat het nooit zal lukken. De komende periode zit ik weer dagelijks op mijn kussentje. En als er weer een periode aanbreekt waarop ik het niet meer kan opbrengen om te mediteren dan blijf ik vanuit liefde en zonder oordeel naar mezelf kijken omdat ik weet dat het oké is

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *